رافائل نادال

رافا در 3 ژوئن 1986 در جزیره مالورکا (اسپانیا) به دنیا آمد. او زمانی که در تور نیست هنوز با والدینش، خواهر کوچکترش، و بقیه خانواده در یک آپارتمان بزرگ در مرکز شهر ماناکور زندگی می‏کند. او اسپانیایی، کاتالان، و مالورکایی صحبت می‏کند (لهجه بسیار محلی کاتالان) و به طور کامل به انگلیسی مسلط نیست و زبان اسپانیایی انگلیسی او بهتر است. رافا در 3 ژوئن 1986 در جزیره مالورکا (اسپانیا) به دنیا آمد. او زمانی که در تور نیست هنوز با والدینش، خواهر کوچکترش، و بقیه خانواده در یک آپارتمان بزرگ در مرکز شهر ماناکور زندگی می‏کند. او اسپانیایی، کاتالان، و مالورکایی صحبت می‏کند (لهجه بسیار محلی کاتالان) و به طور کامل به انگلیسی مسلط نیست و زبان اسپانیایی انگلیسی او بهتر است.

رافا برخلاف بسیاری از بازیکنان جوان با استعداد دیگر، مجبور نبود استرس ترک کردن خانه در سن پایین برای آموزش در یک آکادمی تنیس را تحمل کند. مربی تمام وقت او از 11 سالگی، عمویش تونی نادال (یکی از 30 تنیسور برتر اسپانیا) بود که در ماناکور زندگی می‏کرد، او دوست و مربی، نمره یک پیشین دنیا، کارلوس مویا بود که با جلسات تمرینی مشترک زیاد در زمانی که او جوانتر بود و در آغاز دوران حرفه‏اش بود، به پیشرفت اولیه او کمک کرد.

خانواده رافا ورزش را در خونشان دارند . علاوه بر عمو تونی، عمو رافائل او نیز، بازیکن دسته سه فوتبال در اسپانیاست و عموی دیگر او، میگوئل انجل نادال نیز (با نام مستعار The Beast Of Barcelona) برای RCD مالورکا، FC بارسلونا و تیم ملی اسپانیا بازی می‏کرد و با تیم ملی اسپانیا در 1994، 1998، و 2002، قهرمان جام فیفا شد. هنوز روی ماریبل، خواهر کوچکتر رافا گذاشته نشده است، او هنوز در انتظار آغاز دوره ورزشی خود می‏باشد اما در آینده نزدیک درباره او خواهید خواند.

رافا تحت تأثیر عموی خود میگوئل آنجل، تا دوازده سالگی بیشتر فوتبال بازی می‏کرد و استعداد کافی برای توجه جدی به فوتبال را داشت. پدربزرگ رافا می‏گوید: "رافائل یک هافبک هجومی خوب بود، که می‏توانست بدون نقص پاس بدهد و گل بزند. او می‏توانست به راحتی فوتبال را انتخاب کند اما با توصیه عمویش تونی تصمیم گرفت که بیشتر راکت دست بگیرد تا اینکه با پایش فوتبال باز کند".

عمو تونی در مورد این مسئله حق داشت. رافا اولین مسابقه ATP حرفه‏اش را در سن 15 سالگی برد و قبل از تولد 17 سالگی‏اش در بین 100 ATP برتر قرار گرفت. او در 2003، بهترین تازه وارد ATP سال لقب گرفت و سال را با ورود به جمع 50 بازیکن برتر، و کسب دو عنوان Challenger به پایان رساند. اما در 2005 بود که رافا مورد توجه جدی بعضی رسانه ها قرار گرفت. کنار رفتن از مسابقات 2004 با استرس شکست باعث شد که او بیشتر فصل را فعالیت نکند، او در اپن 2005 دوباره ظاهر شد، و در پنج ست قابل توجه با لیتون هیوویت دیدار کرد و قهرمان شد.

هیچیک از این توجهات خوب نبودند، اما ظاهر غیر معمول او، بلوز بدون آستین، دستمال گلدار، و علامت تجاری زیر زانو " piratas" او باعث شد که مفسرین مستقیم تلویزیونی او را مسخره کنند و بگویند که "شلوار خواهرش را پوشیده است". او در واکنش به جوک‏های زیادی که در موردش ساخته شده بود به آرامی شانه بالا انداخت و گفت: "من piratas را دوست دارم، آنها راحت هستند" او گفت: "من قصد دارم آنها را تمام تابستان بپوشم" و همین کار را هم کرد.
نزدیک به پایان 2005، دیگر هیچ کس به شلوار او نمی‏خندید. رافا نشان داد که بی‏شک مهارت‏، هوش و سرسختی یک قهرمان را دارد، 11 عنوان قهرمانی ATP بدست آورد که با یک گرند اسلم تماشایی در رولند گاروس آغاز شد، او در آنجا با شکست دادن شماره یک دنیا، راجر فدرر در نیمه نهایی، تولد 19 سالگی‏اش را جشن گرفت. او سال را با مقام دوم رنکینگ به پایان رساند.

رافا در آغاز 2008، نزدیک به 3 سال بود که شماره 2 جهان بود. او 23 عنوان قهرمانی از جمله مونت کارلو، رم، رولند گاروس را در سه سال برد و به فینال دو ویمبلدون آخر نیز راه یافت. اینها برای اینکه او را به جایگاه شماره یک برسانند کافی بودند اما همیشه راجر فدرری در راه بود.

بیشترین رقابت رافا با فدرر بود. رافا همیشه با حریفش و رسانه ها مهربان بود. او می‏گوید: "تنیس تنها یک بازی است، دلیل وجود ندارد که ما در زمین دوستی‏هایمان را کنار بگذاریم". او با راجر برادرانه خوش و بش می‏کردند و هیچ دشمنی نسبت به او نداشت اما روحیه رقابت پذیری هرگز از او دور نشد. "حالا او بهترین است" او به راجر می‏گوید "در آینده؟ ما همدیگر را خواهیم دید."
حالا در اکتبر 2008، رافا سال را در حالی به پایان می‏رساند، که شماره یک دنیاست. او در این سال 8 عنوان قهرمانی انفرادی از جمله سه مسترز، رولند گاروس چهارمش، اولین ویمبلدون، و مدال طلای المپیک را از آن خود کرده است. مردم درباره او می‏گویند که او بهترین بازیکن زمین تنیس خاکی است که تا به حال دیده اند. چهار برد پیاپی در مونت کارلو و بارسلونا، سه تا در رم، اولین بردش در هامبورگ، و این حقیقت که او هرگز در 28 مسابقه در رولند گاروس نباخته است که یک رکورد باورنکردنی است. اکنون همه پیش بینی می‏کنند که او می‏تواند حتی بهترین بازیکن تا حال حاضر شود.

نظرات 0


ارسال نظر:
اگر تصوير خوانا نيست اينجا کليک کنيد
همزمان با تأييد انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود.
* نظر هايي كه حاوي توهين است، منتشر نمي شود.
* لطفا از نوشتن نظر هاي خود به صورت حروف لاتين (فينگليش) خودداري نماييد.


چهره های ماندگار تنیس

1394/06/02 05:01:56
نواک جوکوویچ
نواک جوکوویچ بهترین بازیکن تنیس جهان وقتی تنها چهار سال داشت برای اولین بار راکت تنیس را به دست گرفت. ...
1394/06/02 04:56:36
منصور بهرامی
منصور بهرامی یکی از بزرگترین تنیسورهای سرگرمی است. او در 1956 در ایران متولد شد اما به فرانسه مهاجرت کرد. ...
1394/06/02 04:49:11
رافائل نادال
رافا در 3 ژوئن 1986 در جزیره مالورکا (اسپانیا) به دنیا آمد. او زمانی که در تور نیست هنوز با ...
1394/06/02 04:29:46
راجر فدرر
راجر فدرر در 8 آگوست 1981 متولد شد و در 11 سالگی، در میان 3 نفر تنیسور برتر نوجوان سوئیس ...

آخرین تصاویر گالری