نواک جوکوویچ

نواک جوکوویچ بهترین بازیکن تنیس جهان وقتی تنها چهار سال داشت برای اولین بار راکت تنیس را به دست گرفت. تابستان بود و یکی از بهترین مربیان تنیس به نام یلنا جنکیچ، یک اردوی تمرینی بر پا کرده بود. نواک هر روز به آنجا می‏آمد و تمرینات را تماشا می‏کرد. سپس، یک روز، یلنا از او دعوت کرد که به زمین بیاید. او پذیرفت، و شروع به بازی تنیس کرد. یلنا جنکیچ: "من می‏دانستم که او یک قهرمان خواهد شد. این برای من کاملاً روشن بود. او تمرکز، هشیاری، و بالاتر از همه استعداد داشت". نواک جوکوویچ

نواک جوکوویچ بهترین بازیکن تنیس جهان وقتی تنها چهار سال داشت برای اولین بار راکت تنیس را به دست گرفت. تابستان بود و یکی از بهترین مربیان تنیس به نام یلنا جنکیچ، یک اردوی تمرینی بر پا کرده بود. نواک هر روز به آنجا می‏آمد و تمرینات را تماشا می‏کرد. سپس، یک روز، یلنا از او دعوت کرد که به زمین بیاید. او پذیرفت، و شروع به بازی تنیس کرد. یلنا جنکیچ: "من می‏دانستم که او یک قهرمان خواهد شد. این برای من کاملاً روشن بود. او تمرکز، هشیاری، و بالاتر از همه استعداد داشت".
او هرچند از اسکی و حتی فوتبال لذت می‏برد، اما این تنیس بود که نظر او را جلب کرد، و البته پیت سمپراس که بازی او در زمین نواک را کاملاً جذب خود می‏کرد.
نواک جوکوویچ: "این سرنوشت بود. اگر قرار باشد چیزی در زندگی شما اتفاق بیافتد، پس اتفاق می‏افتد!"
وقتی نواک هنوز در دبستان بود، به جای اینکه در حیاط مدرسه بماند و با بچه های دیگر بازی کند، به خانه می‏دوید و برای جلسات تنیسش آماده می‏شد. باران، برف یا تعطیلات، هیچ چیز نمی‏توانست او را از توپ زدن با مربی ‏تنیسش بازدارد. درست در زمانی که نواک در حال پیشرفت بود، یلنا به والدین او توصیه کرد که: "اگر می‏خواهید او به پیشرفت خود ادامه داد، باید کشور را ترک کند".
در آن زمان، یک وضعیت دشوار اقتصادی و سیاسی در صربستان ایجاد شده بود. تصمیم نواک برای نقل مکان به آلمان دشوار بود، اما این تنها کار منطقی قابل انجام دادن بود. نواک زمانی که یک پسر 13 ساله بود، به مونیخ رفت و در آکادمی تحت نظر مربی مشهور تنیس، نیکولا پیلیک، آموزش دید.
نیکولا پیلیک: "از اولین روزی که نواک به اردو رسید، از تمرکزی که بر تنیس داشت، تعجب کردم. من هرگز دوست نداشتم پیش بینی کنم که کسی موفق می‏شود یا خیر، اما در مورد نواک، من می‏دانستم که او بهترین است."
نواک، ظرف چهار سال آینده، برای تمرین، از صربستان به آکادمی تنیس نیکی پیلیک مسافرت می‏کرد. در سال اولی که به آلمان رفته بود، دو ماه در آنجا ماند، سپس سه ماه به خانه‏اش در صربستان برگشت، و بعد دوباره یک ماه به آلمان رفت. این رفت و برگشت ها ادامه داشت تا زمانی که او کسب نتایج فوق العاده‏اش در زمین را آغاز کرد.
در آن زمان یعنی در سال طلایی، نواک 14 ساله بود. او قهرمانی سه گانه اروپا در انفرادی، دوبل، و رقابت تیمی را بدست آورد و مدال نقره مسابقات قهرمانی نوجوانان در رقابت تیمی را برای یوگوسلاوی کسب کرد.
نواک جوکوویچ، در دسته زیر 16 سال، قهرمان اروپا شد. او تورنمنت های معتبری را فتح کرد، از جمله “La Boule”و “La Poet” در فرانسه، جام پرنس در میامی زیر 18 سال، و همینطور تورنمنت ITF در پانسوو که او موفق شد حریفانی را که سه سال از او بزرگتر بودند را شکست دهد.
او پس از بازی در پنج تورنمنت، چهلمین بازیکن نوجوان جهان شد.
فصل برای نواک با فینال‏های تورنمنت ITF در نورنبرگ آغاز شد. سپس جوکوویچ برای کسب مدال طلای دیگری به کشورش رفت. او در شهر لاتنه فرانسه، همراه با هم‏ تیمی‏هایش رقابت کرد، کاپیتان تیم جوان لیلیک بود و نواک ببه عنوان بهترین بازیکن زیر 16 سال شناخته شد. نواک موفق شد هر شش مسابقه‏اش را ببرد.
این سال در زندگی حرفه‏ای نواک یک سال خاص بود. او اولین امتیازات ATP را با پیروزی در تورنمنت فیوچرز که به میزبانی کلوپ تنیس "ستاره سرخ" برگزار شد، بدست آورد.
او در جام دیویس ملی، برای اولین بار مقابل لتونی بازی کرد. در آن زمان، او در رنکینگ، مقام 606 را داشت، اما توانست با پیروزی در مقابل ینیس اسکرودریس، یک امتیاز برای صربستان و منته‏نگرو کسب کند.
نواک اولین تورنمنت ATP Challenger خود را در بوداپست فتح کرد و تأیید صلاحیت شد. او در تورنمنت فیوچرز F5 صربستان و ATP Challenger برگزار شده در آخن آلمان، پیروز شد.
نواک جوکوویچ، فصل 2004 را با عنوان 184مین بازیکن در فهرست ATP به پایان رساند.
نواک در این سال، تمرکز خود را روی بازی در مسابقات بزرگتر ATP گذاشت. او در استرالیا برای اولین بار، برای بازی در جدول اصلی گرند اسلم، تأیید صلاحیت شد. در اواخر آن سال بود که او مسابقه ATP Challenger در سن رمو را برد و سپس اولین راند مسابقه رولند گاروس را فتح کرد. او برای ویمبلدون تأیید صلاحیت شد و به راند سوم رسید. این تجربیات به او کمک کرد تا در رنکینگ‏ها بالا برود و برای اولین بار به جمع 100 بازیکن اول بپیوندد. او به راند سوم اپن آمریکا راه یافت.
او در برسی پاریس و در آخرین تورنمنت سالش، ماریانو پوترا را شکست داد و نهمین بازیکن جهان شد و به راند سوم رسید. این امر باعث شد که او فصل را با مقام 78ام رنکینگ به پایان برساند.
او اولین تورنمنت ATP خود را در داچ سیتی آمرسفورت برد و مجوز تملک تورنمنت اپن صربستان در بلگراد را گرفت. بلافاصله پس از آن، نواک عنوان دیگری در Mets به دست آورد و جوان‏ترین بازیکن در بین 20 بازیکن برتر شد.
نواک جوکوویچ، اولین گرند اسلم خود را در آن سال در رولاند گاروس بازی کرد. او فصل را با عنوان 16امی رنکینگ به پایان رساند.
در اواسط سال بود که او کارش را با مربی تنیس، ماریان واژده از اسلوواکی شروع کرد.

دوران موفقیت بزرگ نواک با پیروزی وی در آدلاید شروع شد.
نواک در یک چهارم نهایی اپن استرالیا، نیمه نهایی روتردام، فینال اپن آمریکا و ایندین ولز بازی کرد که او را به جمع 10 بازیکن اول بردند. و بالاخره در میامی بود که او حکمفرمایی دو حریفش، راجر فدرر و رافائل نادال را شکست. او با غلبه بر نادال، مورای، و کاناز، تبدیل جوانترین بازیکنی شد که Key Biscayne را فتح کرد، در اینجا بود که جهان تنیس فهمید قهرمان جدیدی به میدان آمده است.
او چند هفته بعد، تورنمنت استوریل را فتح کرد. او در نیمه نهایی رولند گاروس و ویمبلدون بازی کرد و تور آمریکایی را با بردن عنوان قهرمانی مسترز دوم خودش در مونترال آغاز کرد، سه بازیکن اول یعنی راجر فدرر، رافائل نادال، و اندی رادیک را شکست داد. این پیروزی باعث شد که او شماره 3 جهان شود و رکورد 91 هفته متوالی را به جای گذارد.
او در اپن آمریکا، به اولین فینال گرند اسلم خود راه یافت، و راجر فدرر را شکست داد.
در اواخر فصل، نواک جایگاه تاریخی صربستان را در گروه جهانی رقابت جام دیویس، بدست آورد و سپس 5امین عنوان قهرمانی خود در 2007 را در وین کسب کرد.

نواک اولین عنوان قهرمانی گرند اسلم خود را در اپن استرالیا بدست آورد، او جو ویلفرید تی‏سوگنا را در فینال شکست داد و در کل تورنمنت، تنها یک ست را واگذار کرد. او پس از این موفقیت، سه پیروزی بزرگ دیگر نیز داشت: تورنمنت های مسترز در ایندین ولز، رم، و شانگهای (جام مسترز).
نواک مدال برنز بازی‏های المپیک پکن را نیز برای کشورش به ارمغان آورد.
سال موفقیت های بزرگ، ده فینال ATP و کسب پنج عنوان قهرمانی در دبی، پکن، بازل، و پاریس. اما او بی‏شک، گرامی ترین عنوانش را در موطنش بلگراد به دست آورد، جاییکه اولین تورنمنت ATP در صربستان برگزار شد. جوکوویچ، در سینسیناتی، رم، مونت کارلو، میامی، و هال، دوم شد اما این تورنمنت‏ها باعث شدند که نواک این فصل را به عنوان شماره 3 جهان به پایان برساند، و به شماره 2 و تحقق رویایش نزدیک تر شود.
او در رنکینگ ATP به مقام 2 صعود کرد، از عنوان دبی خود دفاع کرد، تورنمنت پکن را برد و به نیمه نهایی ویمبلدون و فینال اپن آمریکا رسید.

خاطره انگیزترین لحظه فصل و نقطه تحول نواک، تلاش گروهی تیم ملی صربستان برای کسب جام دیویس برای صربستان برای اولین بار در تاریخ بود. نواک، ویکتور تریوکی، یانکو تیپ‏سارویچ، و نناد زیمونیجیچ به کاپیتانی بوگدان ابرادوویچ، موفق شدند آمریکا، کرواسی، جمهوری چک، و فرانسه را شکست دهند و قهرمان جهان شوند. این بزرگترین موفقیت تیم تنیس صربستان در تاریخ بود. همانطور که از استقامت، فداکاری، و استعداد انکارناپذیر نواک پیدا بود، سال 2011، "سال طلایی" او رقم خورد.

نواک جوکوویچ، یک دوره پیروزی‏های برجسته داشت، برد در 43 مسابقه متوالی. هیچ بازیکن فعالی در جهان قادر به اداره این سلسله پیروزی ها نیست. بنابراین نواک در بهترین شرایط به ویمبلدون لندن رسید، و سپس در اسپانیا ظرف چند روز به رویاهای کودکی‏اش تحقق بخشید. او ویمبلدون را فتح کرد و بازیکن شماره یک تنیس جهان شد.
نواک جوکوویج در مهمانی مجللی در بلگراد که 100000 تماشاچی داشت گفت: "من هنوز فکر می‏کنم که همه اینها رویا است". او در آن سال، در مقایسه با 10 بازیکن برتر دنیا، امتیاز چشمگیری داشت، 5 برد از 6 فینال سری مسترز، برد بیشترین عناوین در 1000 تورنمنت مسترز در یک فصل (5)، بیشترین برد متوالی در تورنمنت‏های مسترز (31).
نواک پس از لندن، سریع‏تر شد، او اپن مونترال و سپس آمریکا را برد، و چهارمین پیروزی گرند اسلم خود را بدست آورد.

نواک این فصل را به طرز قانع کننده ای در اپن استرالیا شروع کرد، او ابتدا در نیمه نهایی بر اندی مورای پیروز شد که این بازی، 4 ساعت و 50 دقیقه طول کشید. سپس، در فینال در برابر رافائل نادال قرار گرفت، که 6 ساعت به طول انجامید. این طولانی‏ترین مسابقه فینال در تاریخ گرند اسلم (5 ساعت و 53 دقیقه) بود.
نواک، جایزه برترین ورزشکار مرد جهان را از Year Laureus Award دریافت کرد، که معتبرترین جایزه ورزشی است و با رأی آکادمی متشکل از بزرگترین افسانه های ورزشی در همه دوره‏ها، اعطا می‏گردد.
جمهوری صربستان، بالاترین نشان افتخار کشور یعنی " Karadjordjeva Star Medal" را به خاطر لیاقت و موفقیت در نشان دادن صربستان، به او داد.
نواک، میامی را بدون از دست دادن حتی یک ست، فتح کرد، او مورای را در فینال شکست داد. با این موفقیت، او به آغاسی و سمپراس پیوست، آنها تنها بازیکنانی هستند که این تورنمنت را برای سه بار یا بیشتر برده‏اند. این 30‏امین عنوان قهرمانی در دوره، و 11امین عنوان سری مسترز وی نیز بود.
نواک جوکوویچ: "فقط رویاهایت را باور کن. اگر رویایی داری، تسلیم نشو. باور، برای من عادی ترین کلمه است حتی بیشتر از امید. یک فرد برای رسیدن به رویاهایش باید آنها را به درستی باور داشته باشد."

نظرات 0


ارسال نظر:
اگر تصوير خوانا نيست اينجا کليک کنيد
همزمان با تأييد انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود.
* نظر هايي كه حاوي توهين است، منتشر نمي شود.
* لطفا از نوشتن نظر هاي خود به صورت حروف لاتين (فينگليش) خودداري نماييد.


چهره های ماندگار تنیس

1394/06/02 05:01:56
نواک جوکوویچ
نواک جوکوویچ بهترین بازیکن تنیس جهان وقتی تنها چهار سال داشت برای اولین بار راکت تنیس را به دست گرفت. ...
1394/06/02 04:56:36
منصور بهرامی
منصور بهرامی یکی از بزرگترین تنیسورهای سرگرمی است. او در 1956 در ایران متولد شد اما به فرانسه مهاجرت کرد. ...
1394/06/02 04:49:11
رافائل نادال
رافا در 3 ژوئن 1986 در جزیره مالورکا (اسپانیا) به دنیا آمد. او زمانی که در تور نیست هنوز با ...
1394/06/02 04:29:46
راجر فدرر
راجر فدرر در 8 آگوست 1981 متولد شد و در 11 سالگی، در میان 3 نفر تنیسور برتر نوجوان سوئیس ...

آخرین تصاویر گالری